இடுகைகள்

மார்ச், 2026 இலிருந்து இடுகைகளைக் காட்டுகிறது

கவிதைத் தலைப்பு -இன்று புதிதாய் பிறந்தோம்

 எதற்குப் பிறந்தோம் என எண்ண வேண்டாம்  எல்லாவற்றிற்கும் காரணம் உண்டு  அல்லும் பகலும் அயராது உழைத்து  அசதியில் தினம் தூக்கங்கள் போகும்  வாழ்வின் பாடம் இன்ப துன்பம் விலக வேண்டாம் எதிர்த்துத் துணிந்திடு  எண்ணங்கள் எங்கும் சென்று வரலாம்  எதார்த்தம் என்னவென்று புரிந்து செயல்படு  மேற்கில் உயரம் கிழக்கில் சரிவு  ஆற்றின் வாழ்வில் அறிந்த ஒன்று  மாலைகள் சூடி மகுடம் கொட்டிட  மாற்றம் என்பது நிச்சயம் வேண்டும்  நடக்க நடக்க காலும் தேயும்  கடக்க கடக்க பாதை பிறக்கும்  முட்கள் நிறைந்த இவ்வுலகினில் குத்தல் இன்றி செல்லப்பார்  காற்றின் திசை தடம் மாறும்  கலங்கல் இல்லா புயல் ஏது  புல்லாகப் பிறந்தால் மிதிபடுவோம்  விறகாகப் பிறந்தால் எரிக்கப்படுவோம்  மனிதனாகப் பிறந்தால் காயப்படுவோம்  நேற்று அனைவரும் தடுமாறி விழுந்தோம்  இன்றோ அனைவரும் புதிதாகப் பிறந்தோம்.

நாட்டுப்புறப்பாடல்-ஏர்

 ஓட்டுராங்கய்யா ஏரு ஓட்டுராங்கய்யா  மேல கீழ மண்ணு புரள மேற்கு தெச கொக்கு மெரள ஓட்டுராங்கய்யா ஏரு ஓட்டுராங்கய்யா  கைவுள்ள நெல்லுமணி காணாம போறதுக்கு  காட்டு கத்து கத்தி கிட்டு காகாவ விரட்றதுக்கு  ஓட்டுராங்கய்யா ஏரு ஓட்டுராங்கய்யா  அத்த பொண்ணு மாமன் பொண்ணு மொத்தம் சேந்து நாத்து நட சுத்தி சுத்தி வந்து கிட்டு மூஞ்சப் பாத்து  சிரிச்சிக்கிட  ஓட்டுராங்கய்யா ஏரு ஓட்டுராங்கய்யா  அத்த வந்து களை புடுங்க  அக்கா புருஷன் வரப்பு வெட்ட ஓட்டுராங்கய்யா ஏரு ஓட்டுராங்கய்யா  மாம வேர்வையில நெல்லு மொளைக்க  மாம தம்பி பொண்ணு சடங்கு கேக்க ஓட்டுராங்கய்யா ஏரு ஓட்டுராங்கய்யா.

தாய்த் தமிழே!

 தரணியும் தலைவணங்கும் தாய்த் தமிழே  தலைநிமிர்ந்து தழைத்தோங்கும் தனித்தமிழே செறுவிடை ஏந்தி நின்ற செழுந்தமிழே  செருக்குடன் மேலெழுந்த செந்தமிழே தீண்டத் தீண்டத் திகட்டாத தீந்தமிழே தீண்டல்கள் பெற்று வந்த தொல் தமிழே வஞ்சகம் உள்நுழையா வளந்தமிழே விருந்தினர் வியந்து போற்றிய மருந்தமிழே பல் சான்றோர் பாடித் தந்த பைந்தமிழே பல்லாண்டாய் படையலிடும் பழந்தமிழே நஞ்சினை விரட்டியடிக்கும் நறுந்தமிழே நன்றொரு சமூகம் தந்த நற்றமிழே பெதும்பைகள் பேணி வளர்த்த பூந்தமிழே  பெண்ணிற்கு மேன்மை தந்த பொன்தமிழே இளங்கவிகள் இணைந்து போற்றும் இளந்தமிழே இளங்கோவன் கையில் அமர்ந்த இன் தமிழே குறளெனும் குடை தந்த குறுந்தமிழே குவியலாய் குவிந்து கிடக்கும் முத்தமிழே கடலினுள் மூழ்கிக் கிடக்கும் குமரித் தமிழே காலத்தை வென்று நிற்கும் கன்னித்தமிழே உறவுகளை இழந்து தவிக்கும் ஈழத்தமிழே யாழிசை உணர்வளிக்கும் என் அருந்தமிழே!என் பெருந்தமிழே!

கடற்கரை

 கடலானது உன் பாதங்களைத் தொழ கலக்கமின்றி வந்து செல்லும்  சூரியன் சங்கமிப்பதை நீ பார்ப்பதை போல்  தமிழ் சங்கமித்ததை நீ பார்த்திருப்பாயா கடலினுள் சென்ற பரதவருக்காக நெய்தல் மகள் சிந்திய கண்ணீர் உன்னிடம் ஏராளம் ஏற்பாடு வேளையில் உன் மண்வாசம் தேன் சுவாசம் அங்கே சட்டியில் கொதிக்கும் கடல் மீனும் நெருப்பில் சுட்டுத்தள்ளிய கெளுத்திக் கருவாடும் என்றென்றும் அயலவர்க்கு அமிர்தமே! அலுப்பில் நிற்கும் படகுகளெல்லாம்  அண்டைப் படகை நலம் விசாரிக்கும் பங்காளி சண்டையிடும் மீன் வலைகள் பளபளப்பாக மாற்றி தந்திட கூச்சலிடும் வளைகாப்பு நடந்து முடிந்த நெய்தல் மங்கை வாயிலோரம் முகம் சுருங்கி நின்றிருப்பாள் இப்படியாக பற்பல எதிர்பார்ப்புகளை  ஏந்தி நிற்கிறது கடற்கரை.

இரவின் முகவரி

 சில மணிநேரம் கண் விழித்துப் பலனில்லை பல மணி நேரம் விழி மூடியும் தெரியவில்லை  எங்கு சென்றுள்ளாய் இரவே முகவரியினை வெளிச்சமாக காட்டு  ஓயாது உன்னை நினைத்திருப்பதால்   ஓய்விற்கு இங்கு இடமில்லை கானல் நீராய் காட்சி அளித்து பாலையில் மறைந்திருப்பாயோ கானகத்தில் கலந்திருந்தது மாலையில் புலப்படுவாயோ தீம்புனல் வாசம் வீச வைகறையில் வந்து நிற்பாயோ வரையிடம் வரம்பு மீற யாமத்தில் யாழிசைக்க காத்துள்ளாயோ உன் முகவரி எனக்கு வேண்டும்  உன்னிடம் பேச எனக்கு ஏராளம் தோன்றும் விருப்பத்துடன் விழைகிறேன் உன் முகவரிக்காக.

மின் வெட்டு

 அமைதியான தெருவில் அலறலை எழுப்பி அலரைப் பெற்றனர் பிஞ்சு நெஞ்சுகள் நட்சத்திரம் புவியிடம் நெருக்கமாக வந்து முத்தம் கேட்டு கெஞ்சி நிற்க பசுவின் பாலைத் திருட பூனைகள் வெட்சிப் பூவுடன் வீட்டினுள் நுழைய கரந்தைப் பூவைச் சூடி கட்டையுடன் வீட்டார் நிற்க தலைவனுக்காக காத்திருக்கும் இல்ல வாயில்கள் மெல்ல கண்ணீர் சிந்தும் புரியாத புரிதல்கள்  மகிழ்ச்சியில் துள்ளி குதிக்கும்  மின்மினிப் பூச்சிகள் என இப்படியா வந்து செல்கிறது மின்‌வெட்டு.

நிலவுடன் பேச்சு

நிலவிடம் பேச தயங்கி நிற்க தூதாய் வந்தது வளர்பிறை நாளில் வெளிச்சத்துடன் வெகுளியாக வந்ததை வெறும் கண்கள் மட்டுமல்ல மனதும் குறிப்புடன் கூறி நின்றது இருவரின் இடையில் மின்மினி வந்தது எம்மிரு பேச்சுக்கு இடையூறு தந்தது இருப்பினும் நிலவின் அழகறிய வினாவொன்று தொகுத்து கண்சிமிட்டி நிற்க சிட்டாய் பறந்தது என்னை மண்ணித்து விடு என்று  என்னைப்போல் எத்தனை பேர் ஏமாற்றப்பட்டனர் என்றறிய ஆவல்.

தமிழ்த்தேன்

 தேன் சுவை தித்திக்க உன் குறுந்தொகையை நீ தருவாயாக எம்மின வரலாறு புரிந்திட இரு நானூறுகளை ஓதுவாயாக நல்வாழ்வு பெற்று புகழ் ஊன்றிட குறளினை கொடுப்பாயாக பக்தி நனிச் சொட்டி மயங்கி திரிந்திட இறையடிகளை எழுப்புவாயாக மொழியினை ஏந்தி நின்று செல்ல இளைய இலக்கணம் பதிப்பாயாக போரும் பொறாமையும் முடிவு பெற்றிட அறத்தினைக் கறந்திடு கேட்டன கொடுத்துச் செல் என்றுமழியா என் இளந்தமிழே.