கவிஞர்.சக்திவேல்பெருமாள்

 அவளின் முத்தான மூன்றெழுத்தில்  முடிவிலாக் கவி பிறக்கும்  அவளிடம் பேசப் பேச  அவள் தரும் பதில் பேச்சுகள்  மனதினை சில்லு சில்லாக நொறுக்கும்  அவளிடம் முத்தங்கள் கேட்டுக் கெஞ்சி நிற்பேன்  அவள் முத்தங்கள் தராமல் தூரம் நகர்வாள்  அச்சமயம் என் நாடிகளனைத்தும் உயிரிழக்கும்  உயிரிழந்த நாடிகளை உயிர்ப்பிக்க வருவாள் அவள்  என் மேனியெங்கும் நுகர்வாள்  நிஜத்தில் இல்லை கனவில் கல்நெஞ்சக்காரி  பாலும் தேனும் கலந்த சுவையை  இல்லை அதைவிட மிகுந்த சுவையை தருவாள்  அவள் வார்த்தைகளில் அந்த அழகுக்காரி  அவள் பின் திரிந்தவர்கள் ஏராளம்  அனுதினமும் அவளுக்கு வரும் கடிதங்கள் பலநூறு  அவர்களில் ஒருவனாகப் புலம்புகிறேன்  இன்று நீ என்னிடம் இருப்பது பெரிதல்ல  என் ஆயுள் முழுவதிலும் நீ என்னுடன் இருப்பாயாக  மேலும் பலர் கடிதமேந்தி உன்னிடம் வருவார்கள்  ஹைக்கூ கவிஞரென்றும் புதுமைக் கவிஞரென்றும் மரபுக் கவிஞரென்றும்  ஒருவேளை நீ அவர்களிடத்துச் சென்றால்  என் அன்பு கைக்கிளைக்கு  இடம்பெயரும்  அப்போது நான் மடலூர்ந்தால...

 தீந்தமிழ் கேட்டுத் திகட்டிய இடம் அந்நியன் வரவால் மாறியது தடம் மூத்தோர் தந்த முக்காணி நிலம் மூடன் குரலால் முடங்கிற்று பலம் உரிமை மீட்க எழுந்தன புலிகள்  போராடிப் போராடிப் பெற்றோம் வலிகள் வீரத் தமிழச்சிகள் வில்லினை ஏந்தினர் இனத்தினை காக்க எதற்கும் துணிந்தனர் முதுகில் குத்தி வீழ்த்தினர் நம்மை நாம் பழகியதோ வீரத்தின் செம்மை அரிய ஏடுகள் தீயில் கருகின வீரமுள்ள குருதி குழிகளில் வழிந்தன அண்டையில் வீற்றுள்ள அளவிலா சொந்தங்கள்  என்னாயிற்று கேட்க நாதியில்லா பந்தங்கள்  வெள்ளையன் தந்தான் அங்கீகாரம் அவர்களிடத்தில் அண்டைச் சகோதரனுக்கோ ஆட்சி மோகம் விடியலுக்காய் மடிந்தது நம்மினம் மீட்டெடுக்கப் பாடிடு தினமொரு கானம்                                  -கவிஞர்.   பெ.சக்திவேல்